voor onszelf

Deze pagina gaat over hoe je als gender dysfoor zelf omgaat met je omgeving.

Partner

Als je een partner hebt, en eventueel een gezin, moeten die mensen je allereerste zorg zijn. Zij zijn het die je kunnen steunen in de moeilijke momenten, zijn zijn het die je vreugde delen in de mooie momenten.

De manier waarop je partner hiermee omgaat, hangt in grote lijnen af van de volgende factoren :

• de eigen achtergrond en opvoeding
• wanneer zij/hij werd ingelicht over de gender dysforie van je partner : bij het begin van de relatie, of na jaren huwelijk, ...
• de manier waarop zij/hij werd ingelicht over de gender dysforie
  

Eigenlijk hoort in dit lijstje ook de seksuele geaardheid van je partner thuis, maar ik zet die met opzet wat apart. Is je partner namelijk biseksueel, dan is de kans groot dat je genderdysforie perfect in je relatie kan geïntegreerd worden : je partner kan namelijk moeilijk kiezen tussen een man of een vrouw, en jij vertegenwoordigt dan beide. Een winnende combinatie! :-)

De eigen achtergrond en opvoeding

Iemand die in een heel open geest is opgevoed, zal hiermee op een open manier omgaan (zolang jij er open over bent, uiteraard...). Maar iemand die thuis in een streng zwart-wit-denkend gezin werd opgebracht, zal zelf ook de neiging hebben om zeer radicaal en zwart-wit te denken over deze problematiek.
Dit laatste is niet makkelijk om mee om te gaan. Deze mensen vervallen in alles wat ze denken of doen in een zwart-wit visie, in extremen. Je hebt mannen, en je hebt vrouwen, daar heeft de natuur toch voor gezorgd? Hoe kan de soort zich anders voortplanten ? Enzovoorts...
Je kan al deze stellingen gaan uitdagen, maar dan moet je wel goed voorbereid zijn en tegenvoorbeelden of duidelijke nuances klaarhebben. En dat vergt een goed inschattingsvermogen van wat je partner op tafel zal gooien.

Op bovenstaande stelling kan je al zeker reageren met het feit dat er ook tweeslachtige dieren zijn, dat er homosexuele dieren zijn, en dat, als alles dan toch alleen op de voortplanting gericht is, waarom zijn er dan hoeren, waarom is er zoiets als masturbatie, waarom dan nog seks hebben waar plezier of genot aan verbonden is ?
Zulke tegenvoorbeelden (het antwoord is al even maf als de stelling zelf) tonen gewoonweg aan dat alles gewoonweg niet zo simpel, zo zwart-wit is.

Wanneer je partner werd ingelicht over je genderdysforie.

Dit hangt uiteraard ook samen met het vorige punt. Hoe meer open je partner tegenover diversiteit en verschillen staat, hoe groter je kans dat je haar of hem in een heel vroeg stadium van jullie relatie gaat inlichten.
Er is verder een eenvoudige logica : hoe vroeger in je relatie dat je je partner inlicht, hoe minder bedrogen dat die zich zal gaan voelen achteraf.

De manier waarop je partner werd ingelicht

Als je overweegt om je partner eens te verrassen door in galakleed en met gigantische pruik voor haar te verschijnen, maak dan onmiddelijk een noodplan. Dit gaat niet geapprecieerd worden, tenzij het carnaval is of een verkleed bal. Dan gaat zij er namelijk hartelijk om lachen!
Dit is de realiteit.
In onze cultuur, in onze maatschappij hebben mensen wat tijd nodig om alleen al aan het idee te wennen. Ze kunnen zich jou namelijk nog echt niet voorstellen hoe jij er zal uitzien in die andere hoedanigheid. Maar dat betekent niet dat je hen daarmee dan maar onmiddelijk moet confronteren!
Zoek naar een goede gelegenheid (plaats en tijd) om met je partner een goed gesprek te hebben. ZOrg dat je vooral voldoende tijd hebt voor dat gesprek, dat je niet kan gestoord of onderbroken worden. Zorg voor een plaats waar jullie ongestoord je emoties kunnen tonen, waar je met andere woorden open kan zijn.
Geef je partner de ruimte, letterlijk en figuurlijk, om hiermee even in het reine te komen. Verwacht niet onmiddelijk acceptatie, verwacht geen felicitaties, maar verwacht daarom ook niet noodzakelijk afwijzing.
De grootste kans op afwijzing kan je verwachten als je partner het zelf moet ontdekken, je moet "betrappen". Dan zal de vertrouwensbreuk maximaal zijn, en die breuk zal zeer moeilijk te lijmen zijn.

Typische valkuilen

Eens je partner op de hoogte is, zal JOUW houding voor een groot deel gaan bepalen hoe de andere ermee omgaat.
Welke typische fouten zien we hier gebeuren ?

• verborgen agenda:
  In je hoofd heb je het al allemaal uitgedokterd. Maar je partner wordt in het ongewisse gelaten. Die denkt dan dat het allemaal niet zo'n vaart loopt, dat dit wel in orde komt, dat zij/hij aan al je noden op deze manier tegemoet komt. Terwijl jij met totaal verschillende plannen en ideëen rondloopt.
  Als je dan ook nog eens een aantal zaken doet of regelt buiten haar/zijn medeweten, loopt zo'n situatie al gauw uit de hand. De dag dat je geheime agenda uitlekt is de schade dikwijls niet meer te overzien, en slaat je partner zonder meer in paniek. Einde ernstige relatie, vertrouwensbreuk totaal.
• gebrek aan communicatie:
  jij hebt noden, je partner heeft grenzen, jullie hebben allebei wensen, angsten, noden. Maar er wordt niet of niet voldoende over gepraat. Je begint allebei conclusies te trekken aan de hand van veel te weinig informatie, gestoeld op angsten. Je angsten vergroten door gebrek aan informatie. Die van je partner nog meer.
  Voor je't weet ben je zo goed als vreemden voor mekaar, leef je naast mekaar.
  Je zal samen grenzen moeten gaan verleggen wil je dit in jullie relatie integreren; dit vergt een constant open communicatie-kanaal, zoniet is het onmogelijk.
• wishful thinking:
  "mijn partner aanvaard het volledig", "we zijn twee handen op een buik".
  We horen soms wat we graag horen, negeren de rest, denken wat we graag denken, en negeren op die manier dikwijls de realiteit. Je moet de realiteit willen en kunnen zien. Als je partner het moeilijk heeft, moet je dat willen zien. Je bent zo geconcentreerd op de eigen noden dat je die van je partner uit het oog verliest.
  Dit soort houding zorgt ervoor dat je vroeg of laat het deksel keihard op de neus krijgt.
  Maak jezelf vooral niks wijs : als je geen rekening houdt met je partner, zal die ook geen rekening met jou houden.

Je kan pas respect voor jouw mening verwachten als jij respect voor de andere zijn/haar mening toont. Hetzelfde geldt voor geaardheid, wensen, noden, ingesteldheid......

Kinderen
Wordt vervolgd...

Familie
Wordt vervolgd

> terug